tirsdag 15. august 2017

Første bok ut hausten 2017


Lesehausten 2017 startar med Arv og miljø av Vigdis Hjorth. Dette er ei bok det har vore mykje debatt rundt og det er ein bok vi kan gle oss til å lese og snakke om.
Første møte vert torsdag 24 august kl.19.00, Strilabiblioteket på Frekhaug.
Har du lyst til å vere med? Ta kontakt med biblioteket anten på Frekhaug eller i Knarvik.
Ha ein god lesesommar og velkomen attende i august!



torsdag 29. juni 2017

Krister Larsen - ein mann, ein monolog.

Siste bok før ferien var Kyrre Andreasen sin bok " For øvrig mener jeg at Karthago bør ødelegges". Alle hadde lese boka, men det var ikke så mange som jubla over hovudpersonen Krister Larsen sin monolog som faktisk heldt fram gjennom heile boka. Vi var samde om at dette var ein prestasjon av forfattaren og at vår kjekke litteraturgruppe har mange uthaldande lesarar som ikkje gjev opp i første motbakke.
Boka handlar om Krister Larsen, tidlegare elektrikar, no har han to prolaps i ryggen og er omplassert av NAV på ein skule for å lære innvandrar norsk for arbeidslivet. Krister er forteljaren, han har synspunkt på alt og han legg ut i det vide og breie om livet, relasjonen til kona Marianne, naboane, folk han har arbeidd med tidlegare og ikkje minst dei noverande kollegene på skulen. Han har synspunkt på det meste og noko av det han seier er ikkje så hakkande gale, men er han ein truverdig forteljar? Selskapet var ikkje så sikre på det.
Vi diskuterte korleis vi ser på folk, kva vi trur og kva vi veit - slik Krister kritiserer samfunnet, slik kan vi og kritisere, men kanskje ikkje like bombastisk som han når han dømmer NAV, helsevesenet og skulen nord og ned. Den såraste sekvensen i boka er når Krister, Marianne og Andreas har møte med rektor, klassestyraren og helsesøstera. Dei sit der og høyrer på alt som er gale med Andreas og i siste instans dei sjølve. Krister vil stille opp for Andreas, men når det kjem til eit stykke - gjer han eigentleg det? Korleis vert møte mellom dei med posisjon og dei utan erfart? Krister går ut i ein lang digersjon om helsesøstera og korleis ho har vorte mishandla - og det er allereie her vi mistenkjer at Krister lager si eiga forteljing om korleis ting heng saman, - eller gjer han det?
Vi lurte på korleis det går med Krister, går han rett nedoverbakke eller klarer han seg, der vi forlet han robba for mobil og lommebok på ein campingplass i Nice? Siden det er sommar vonar vi at det går bra - til slutt.

onsdag 7. juni 2017

Siste møte før sommarferien

Den siste boka vi skal snakke om før sommarferien er over oss er Kyrre Andreassen si bok For øvrig mener jeg at Karthago bør ødelegges. 
Denne romanen var ein av dei som vart nominert til P2 lyttarane sin romanpris 2016 , den vart ikkje vinnaren, men dette kan vere ei interessant bok å snakke nærare om.
Møtet skal vere torsdag 22. juni kl.19.00 på Strilabiblioteket, Knarvik (Lindås bibliotek).
Har du lyst til å vere med på samtalen? Ta kontakt med personalet på biblioteka.
Velkomne!

mandag 8. mai 2017

Forventninga om det perfekte livet

                                                                                                                                                                                                                                
Det har aldri hendt i Selskapet si historie at vi har hatt møte på ein søndag og vi har heller ikkje møtt forfattaren Nina Lykke som skulle snakke om boka Nei og atter nei. Romanen fekk Ungdommens kritikerpris  for 2017 og var nominert til P2 Lyttarane sin pris.
Nina Lykke har skreve to bøker tidlegare og Nei og atter nei er hennar tredje.  Romanen er delt i tre delar, kvar av dei tre hovudpersonane får "sine" kapittel og det gjer det lett å følgje med kor vi er i forteljinga.  Dei tre hovudpersonane er Ingrid: lektor gift med Jan, ho kjenner på at tilværet har mista både innhald og glede. Jan: gift med Ingrid, departementsråd, får ny stilling som avdelingsdirektør og kjenner gleda og det utfordrande i dette. Den nye posisjonen får han til å blomstre opp - livet er ikkje verst. Hanne: arbeider på same avdeling som Jan. I følgje forfattaren er ho ei slags Bridget Jones figur - og for dei som hadde lese boka førde det til ivrig nikking og attkjennande "hum".  Ekteskapet mellom Ingrid og Jan har gått i stå, dei snakker ikkje saman slik dei gjorde før og fellesskapet mellom dei handlar mest om å få dagleglivet til å gå rundt. Ingrid er lei av mann, ungar - dei har to vaksne gutar "som ikke har lært å tørke seg i ræva", ho vil berre bli ferdig med alt - ein gong for alle. Jan og Hanne utviklar eit forhold som er superstimulerande for Jan - og Hanne kjenner på den biologiske klokka og trur at ho gjerne vil gifte seg og få  barn. Tenkjer vi oss om kjenner vi att både personane i romanen, oss sjølv, våre venner og absolutt nokon vi kjenner. Boka har fått mykje merksemd, både gjennom omtaler i aviser og sjølvsagt ved nominasjonane. Nina Lykke fortalde at ho ler mykje når ho les kva ho har skrive. Ho liker kriser - når folk har mista alt og står på bar bakke - då kan alt skje.
Selskapet diskuterte forventingane til det perfekte livet, det perfekte juleselskapet, alt som "må" gjerast for at livet skal vere "bra nok" for oss. Er det ikkje vi sjølve som skaper desse forventningane?
Nina Lykke sa at: mennesker er sjeldan nøgde, vi vil gjerne gå vidare. I Noreg har vi tryggleik i form av institusjonar som plukkar oss opp om noko går gale. Vi er skapte til å slite. Noko driver oss og vi vert drevne av det.
Forfattaren sa at ho vert inspirert av mange ting, samtalar på T-banen, det ho les og høyrer. Ho skriv dagbok kvar dag (nesten) og dette er med på å lære henne meir om seg sjølv. Ho kunne røpe at ho levde seg mest inn i Ingrid, men ho var eigentleg like glad i alle.
Det er sjølvsagt nokre fleire personar i boka, mellom anna Julie - ei spennande dame som Lykke kanskje skal skrive meir om - vi les meir enn gjerne vidare om Ingrid, Jan og Hanne - og kvifor ikkje Julie?
Selskapet heldt det gåande med spørsmål og refleksjonar og vart til slutt jaga ut i den fine mai-kvelden.


                                                                                                                                                                  

søndag 7. mai 2017

Nina Lykke på Strilabiblioteket Frekhaug

Neste møte i Nordhordland Litterære Selskap er både ein samtale om boka Nei og atter nei og eit møte med forfattaren bak boka.
Nina Lykke kjem til Strilabiblioteket på Frekhaug sundag 7. mai kl.17.00 .
Velkomne!

mandag 3. april 2017

Veit du kven naboen din eigentleg er?

Selskapet var nesten "alle mann, alle" denne kvelden og dei frammøtte hadde lese boka og hatt ei fin lesaroppleving. Det kunne ha enda der, men når vi begynte å grave litt meir i denne boka kom det fram at her var det fleire synspunkt enn berre jubelrop.

Historia  vert fortald etter at ting har skjedd, forteljaren  er Jørgen, gift med Vibeke og far til Vidar og Eyolf. Han arbeider med menneske som har en vanskelig bakgrunn og han er ein roleg og litt bakoverlent mann. Han elskar kona og de har eit bra liv saman. I nabohuset kjem det ein ny familie, Steinar, Liv Merete og Magnus. Steinar er lege og han tek mykje plass, han lyser, alle legg merke til Steinar. Familien som flyttar inn er tilsynelatande velfungerande, men det er noko med Steinar som skaper uro hos både Jørgen og Vibeke. Første gang Jørgen ser Steinar tenker han "Her kjem ein fryktlaus mann" (s.14). Jørgen er lidenskapleg fan av fotballaget West-Ham og pleier saman med vennen Bjørn å reise på tur til London eit par gongar i året. Billettene til neste tur er allereie tinga, men Bjørn blir alvorleg sjuk og kan ikkje dra, men da melder Steinar seg og kven kan si nei til han? Turen blir ikkje slik Jørgen har tenkt seg og uroa han kjenner på ovanfor Steinar berre veks. Alt ser så fint ut på utsida, men kva veit vi eigentleg om menneska rundt oss?

I kritikkane har vi lese at Tore Renberg "punkterer" romanen ved at han avslører kva som har skjedd etter ca 200 sider. Det syntes ikkje fleirtalet av gruppa, snarare tvertom - her fekk vi stemma til Steinar som forklarar kva som førte han inn i denne situasjonen. Det einaste er at forfattaren let Steinar skrive på bokmål(!) - Jørgen  si forteljing er på vakkert nynorsk - dette likte vi ikkje. Andre synspunkt var at forfattaren lurer oss inn i ein måte å sjå hendingane på. Vi får ikkje sjølv oppdage kva det er med Steinar. Det er Jørgen som brukar ord som bygg opp til ei veldig spenning og brukar ord som får oss til å tru at Steinar nærast er demonisk og vil gjere grusomme ting. Dette vert spenning på falske premissar. Vi spurde oss om Jørgen vert prega av jobben sin, slik at han tek med seg måten å se folk på inn i sitt privatliv? Vi får stor sympati med Jørgen og kona Vibeke, men ville vi ha låst oss inn i naboens hus for å sjå etter mistenkelege ting? Det er lett å bli forført av engstelege tankar, når naboen du ikkje er heilt trygg på tek med seg guten din på hyttetur. 
For dei fleste var høgdepunktet i romanen når Steinar kjem med guten til Jørgen og Vibeke på skuldrane ned frå fjellet - eller forfatteren sin omtale av dei einskilde familiemedlemmane til Vibeke, det var fleire som lo berre ved tanken på korleis forfattaren til dømes omtalar svigerfar til Jørgen.
Kva så- var det nokre nedturar? Den tyngste kritikken gjekk på at forfattaren ikkje let lesaren oppdage kva det er med Steinar. Vi vert lurte inn i ein tenkemåte. Trådane er så difuse at vi berre anar at det er noko ekkelt med han. Orda som vert brukte set Steinar i eit spesielt lys, som overgripar av eit eller anna slag. Vi fekk heller ikkje så godt inntrykk av kona til Steinar, kven er ho, kvifor er ho nesten aldri ute, kvifor gjev ho nøkkelen til huset deira til Jørgen og Vibeke når dei reiser på fjellet og kvifor er ho ein heilt anna når dei kjem til hytta? Det er mange lause trådar her og det fekk nokon i Selskapet til å utbryte: dette er lettvint ! 
Vi får sympati med personane i romanen, både med Jørgen og Steinar - etterkvart. Det ga oss noko å tenke på - kor godt kjenner vi eigentleg naboen? - og kva med situasjonar vi observerar, er det alltid rett det vi trur vi ser?
Kor som er - alle deltakarane fekk lyst til å lese meir av Tore Renberg, for han skriv godt, veldig godt!


fredag 10. mars 2017

Mars - og snart klar for neste møte i Selskapet

Sjølv om dagane vert lysare så er det alltid tid for å lese ei god bok. På neste møte i Nordhordland Litterære Selskap skal vi samsnakkast om Tore Renberg si bok Du er så lys. Boka var ei av dei nominerte til P2lyttarane sin litteraturpris. Møtet skal vere på Strilabiblioteket, Frekhaug torsdag 30. mars kl.19.00. Har du lyst til å vere med ta kontakt med biblioteka på Frekhaug eller i Knarvik. Alle er velkomne!